Jonge mantelzorghelden in de spotlight op 9 juni

Op donderdag 9 juni zet het Coördinatiepunt Mantelzorgondersteuning samen met Youngworks, Markant en ROC Nijmegen met een talkshow zorgende jongeren op de kaart tijdens de Week van de Jonge Mantelzorger.

 

 

 

Het ambassadeursteam Jonge Mantelzorgers. Het team maakt zich sterk voor andere kinderen en jongeren met zorgtaken.
Foto: Sabine van Wechem

 

Tijdens het uitgaan even heen en weer naar huis gaan om je vader op bed te leggen. Dat klinkt als een grap, maar is voor de 21-jarige Nikki wekelijkse werkelijkheid. Samen met haar broertje en zusje zorgt ze voor haar vader die MS heeft en weinig zelf kan. In de Week van de Jonge Mantelzorger is er landelijk extra aandacht voor kinderen en jongeren die zorgen voor of opgroeien met een ziek familielid. In Nijmegen is er een talkshow op het ROC.

Markant deed in 2014 onderzoek onder 391 Amsterdamse jongeren. De vraag: ‘groei jij op met of draag je zorg voor een ziek familielid?’ beantwoordde 54% van de jongeren met ‘ja’. Dat is een verdubbeling van het landelijke gemiddelde van 1 op de 4 jongeren. Bewustwording rondom mantelzorg is dus essentieel.

Volwassen taken
Jehzira Huwaë, mantelzorgconsulent bij het Coördinatiepunt Mantelzorgondersteuning Nijmegen: “Sommige kinderen of jongeren zorgen intensief, zonder dat zij beseffen dat dit best bijzonder is. Ze hebben volwassen taken als koken, boodschappen doen, huishouden, wondverzorging, medicatie toedienen… Best moeilijk om dat allemaal te combineren met school en vrienden. Vaak heeft de omgeving geen idee waar jonge mantelzorgers zoal tegenaan lopen. En hoe school en vrienden daarbij kunnen helpen.”
Via deze link is een filmpje te zien met het verhaal van de Nijmeegse student Henk, die zorgt voor zijn moeder.

Talkshow
Om bewustwording te vergroten, organiseert het Coördinatiepunt Mantelzorgondersteuning in opdracht van de gemeente samen met Youngworks (bureau voor jongerencommunicatie) en Markant (Centrum voor Mantelzorg) voor de eerste keer in Nijmegen op donderdag 9 juni een talkshow met jongeren in het kader van ‘de Week van de Jonge Mantelzorger’. Tijdens de talkshow gaat een ambassadeursteam van jonge mantelzorgers in gesprek met ROC-studenten Verpleegkunde en (onderwijs)professionals over de vraag: hoe kun je jongeren ondersteunen bij het combineren van school en zorg? Het ROC Nijmegen doet als eerste school in Nijmegen mee en wil zo bijdragen aan een schoolklimaat waarin plek is voor jongeren die naast school zorgen voor een familielid.

Voor info of ondersteuning: Coördinatiepunt Mantelzorgondersteuning:
www.mantelzorg-nijmegen.nl, tel. (024) 365 01 50.

Henk
‘Ik volg twee studies aan de universiteit en zorg daarnaast fulltime voor mijn moeder, helaas moet ik het alleen doen, maar ik doe het graag, want mijn moeder rekent op me’, vertelt de 23-jarige Henk uit Nijmegen. Zijn moeder is door mishandeling door zijn stiefvader invalide geraakt en is volledig afhankelijk van zijn zorg. Henk heeft geen broers en zussen die hem helpen, gelukkig heeft hij wel buren die hem en zijn moeder een handje helpen. Hoewel de band tussen hem en zijn moeder sterker dan ooit is, heeft Henk het ook zwaar. Hij heeft weinig tijd voor zichzelf en hij wil graag op zichzelf wonen, maar dat zit er voorlopig niet in. Henk vindt het belangrijk om zijn verhaal te delen met andere jongeren. ‘Ik wil dat andere jonge mantelzorgers weten dat ze niet de enige zijn en dat ze ook aan zichzelf moeten denken.’ Klik hier voor een filmpje over Henk

Nikki
‘Soms ga ik uit met vriendinnen en ga ik halverwege de avond heen en weer naar huis om mijn vader op bed te leggen’, vertelt de 21-jarige Nikki. Ook als ze soms op het punt staat om weg te gaan heeft haar vader hulp nodig: al vanaf haar geboorte heeft haar vader MS. Tijdens de zomervakantie heeft ze soms voor een aantal weken fulltime de zorg voor haar vader, maar ook haar moeder, broertje en zusje helpen hem. Hoewel het positieve invloed heeft gehad op haar karakter, is de ziekte van haar vader een rem om bepaalde dingen te kunnen doen, vertelt Nikki. ‘Ik kan nu goed omgaan met mensen in een rolstoel, dat vind ik niet zo vreemd. Wel zou ik best graag op mijzelf willen wonen, maar door de zorg die mijn vader nodig heeft voel ik me daar nog niet comfortabel bij.’